|
Verslaggeving SICAMM Conferentie 2023
Dit jaar, 2023, is de SICAMM conferentie live door kunnen gaan te Frankrijk, in de Alpen in een klein bergdorpje Saint Martin De Belleville in het departement Savoie van 24 augustus tot en met 27 augustus. Het drukke programma omhelsde in totaal 3 dagen met 35 lezingen, een oriëntatiegesprek over de toekomst van de SICAMM Vereniging en een vierde dag met een bezoek aan de Alpenweide met bevruchtingsstation. Samen met Jakob bouw, die zo vriendelijk was me op te halen voor de lange rit kon ik van dit evenement genieten.
Het avontuur begon al op woensdag 23 augustus, waar ik ‘s middags werd opgehaald door Jakob en we ons een weg baanden tot in Noord Frankrijk waar prof. Jacques Van Alphen, auteur van het boek 'Honingbijen', ons als gastheer heeft ontvangen en ons van een slaapplaats heeft voorzien. ‘s Nachts reden we al van 02u40 in zijn gezelschap verder tot aan de conferentiezaal om op tijd aan te komen op donderdag 24 augustus.
Deze eerste dag was volledig voorbehouden voor de Franse bijenverenigingen en wetenschappers die hun activiteiten uit de doeken deden en ons deelgenoot maakten van de problemen waarmee zij te kampen hebben. Al gauw bleek dat de vooruitziendheid van de SICAMM organisatie door het voorzien van tolken een goed idee was, deze mensen hebben in moeilijke omstandigheden (lawaai, dialecten, accenten, snelheid van praten, afwijken van de presentatie, de techniciteit van de onderwerpen, …) zeer goed werk geleverd, Frans, Engels en Duits was steeds beschikbaar voor wie dat wou.
De Franse bijenverenigingen zijn vooral bezig met Darwiniaans Black Bee Box projecten en enkele verenigingen zeggen dat je om zwarte bijen te bekomen en geen hybride volken je simpelweg moet stoppen met voeren en behandelen, zo zou je volgens hén uiteindelijk met een zwarte inheemse bij overblijven. Deze stelling werd evenwel niet wetenschappelijk onderbouwd.
Op dag 2 kwam de rest van Europa aan bod en gaf ikzelf ook de activiteiten van onze vereniging in snel tempo weer. De Ierse vereniging NIHBS wil zich echt gaan inzetten op conservatie en werkt hard om een wetsvoorstel goedgekeurd te krijgen dat import van bijen aan banden legt. Een andere lezing toont aan dat Ierland nog met zuivere zwarte volken zit bij de meeste imkers, dit beeld wordt vooral anders in de havengebieden.
Dr. Arrigo Moro is dan weer bezig met het in kaart brengen van ‘wilde’ (onbeheerde) bijenvolken met een citizen science project. Een totaal ander beeld zien we in de UK, waar de zwarte bij nagenoeg volledig verdwenen is uit de imkerij, op enkele volken na. Schotland is hier mogelijk de uitzondering, maar veel stalen waren niet beschikbaar om hier een sluitend antwoord op te bieden, verder onderzoek dringt zich op. Het BIBBA project in het Verenigd Koninkrijk probeert imkers ervan te overtuigen om te stoppen met import en met een bij te werken die in de omgeving aanwezig is om zo gestaag gewenste kwaliteiten in de volken te krijgen zonder dat hybridisatie een probleem vormt. Henk Kok had het over de moeilijkheden van het paringsstation op Neeltje Jans door het zeeklimaat en over selectie door vleugelafmetingen. Professor Jacques van Alphen waarschuwde dan weer voor de gevaren van selectie waarbij men een schat van genetische waarde verliest door (onbewust) allelen weg te selecteren.
Dag 3 was bijna volledig aan de wetenschappelijke kant gewijd tot en met kunstmatige inseminatie toe. Een volledig computermodel werd gebruikt om het verschil tussen KI en aanparingen op eilanden te vergelijken. Het resultaat is voorspelbaar, met KI kan men zeer vlug gewenste resultaten bereiken die op een eiland of afgezonderde paringslocatie slechts trager zichtbaar worden. Deze snelle resultaten zijn dan wel ten koste van genetische diversiteit. Ook de praktische kant van het opzetten van darrenvolken kwam aan bod, waarbij men de darren zelfs in een volière gemaakt uit koninginnenroosters de kans gaf om al wat krachten op te doen - vliegen in de kooi - zonder echt weg te kunnen.
De conferentie was een waarschuwing dat we als mens de balans moeten proberen behouden tussen selectie en conservatie.
Een container vracht van kennis en werkwijzen is over me heen gegoten tijdens deze lezingen en tussenin werden aangename contacten gelegd met afgevaardigden van bijenverenigingen, universiteiten en andere onderzoeksinstellingen. Deze contacten kunnen alleen maar een positieve bijdrage leveren aan het voortbestaan van onze eigen VZW ZwarteBij.org. Ik kan ieder lid warm aanbevelen om deel te nemen aan de volgende conferentie, of toch zeker het evenement in overweging te nemen! Iedereen die de zwarte bij in het hart draagt zal zich zeker niet beklagen deel te hebben genomen.
Björn Lefevre
Penningmeester
|
